آخرین مطالب
امکانات وب
این جنگ در سال ۳۶هجری میان علی ابن ابی طالب(ع) و شورشیانی که به رهبری طلحه و زبیر و ام المومنین عایشه در بصره اجتماع کرده بودند انجام شد.این جنگ چند دلیل داشت:که در اینجا به اختصار به انها میپردازیم:
۱_یکی از مهم ترین علل جنگ نارضایتی طلحه و زبیر از وضعی بود که بعد از به حکومت رسیدن علی(ع) واقع شده بود،هنگامی که شورشیان به رهبری چند نفر از جمله خود طلحه و زبیر، عثمان را از تخت به زیر کشیدند و او را کشتند،بزرگان قوم و مردم در پی این حادثه در مسجد اعظم مدینه جمع شدند تا درباره ی خلیفه بعدی تصمیم بگیرند،در مسجد طلحه و زبیر هم حضور داشتند ،زبیر خطابه ای در باره ی فضایل علی(ع)گفت و مردم را به بیعت با او فراخواند او از حق مشروع علی که توسط خلفای پیشین از او گرفته بودند سخن گفت در نهایت مردم به سمت خانه ی ایشان هجوم بردند، هنگامی که علی از شدت سر و صدا به بیرون از خانه امد مردم به ایشان گفتند که ما امدهایم حق غصب شده ات را به تو برگردانیم پس دستت را دراز کن تا با تو بیعت کنیم اما علی(ع) امتناع کرد و حدیثی از از پیامبر نقل کرد که درباره مسولیت سنگین خلافت بر مردم بود.و ازشرایط حکومتش که بسیار با خلفای قبلی متفاوت بود سخن گفت،او به انان فهماند که دیگر خبری از بذل و بخشش بیجا،رسیدگی به خواص و دوری از عوام نخواهد بود،دیگر خبری از اسراف بیت المال و دادن ان به طور نامساوی از ملت مسلمان نخواهد بود.اما این سخنان نه تنها از هیجانشان کم نکرد بلکه به ان افزود سر انجام انان به اجبار با علی بیعت کردند.
ظهر فردا علی(ع) به مسجد مدینه رفت تا اولین خطبه خود را در مقام خلافت به جای اورد ،او پس از حمد و ثنای خداوند متعال به تشریح روش حکومتی خود که با خلفای پیشین تفاوت بسیاری داشت پرداخت.ایشان به مردم فهماندند که در این رویه جایی برای تبعیض و ستم نسبت مردم مظلوم نخواهد بود و بیت المال به طور مساوی میان مردم تقسیم خواهد شد در ضمن به انان گوشزد کردند که در این راه قطعی است که خیلی ها ناراضی شوند ،سخنان علی نشان دهنده ی این بود که مردم روش رسول الله که همین روش علی(ع) است فراموش کرده اند؛قطعا ۲۵سال کجروی کم نیست،در زمان سه خلیفه ی پیشین کم و بیش اچحاف میان مردم دیده میشد.مثلا ابوبکر و عمر هنگامی که کودتا را ترتیب دادند سعی کردند که با تطمیع و تهدید بزرگان قوم را به این امر وادار کنند .یکی از ان ها ابوسفیان بود که در این هنگام به منزل علی رفته بود و میخواست که علی را علیه کودتاچیان بشوراند، پس هنگام ملاقات با او ، با هیجان بسیار از حق غصب شده علی (ع) سخن گفت، به او اطمینان داد که اگر دست به شمشیر ببرد و علیه دولت کودتا قیام کند، پشتیبانش خواهد بود اما علی (ع) که باطن انسان ها بواسطه عبد خالص بودنش به روشنی هویدا بود، مکر را خاموش کرد و او را رد کرد.
ما را در سایت ازاد از بند جریانات دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 105